QUESTION #29

1. Dlaczego w belce T występują dwa przypadki obliczeniowe?

W belce teowej kluczowe znaczenie ma położenie osi obojętnej przekroju w stanie granicznym nośności (ULS).
To właśnie ono decyduje:

• które części przekroju pracują w ściskaniu,

• jaki jest rozkład naprężeń,

• jak wyznacza się siły wewnętrzne i nośność.

Eurokod 2 jednoznacznie rozróżnia dwa przypadki obliczeniowe, ponieważ:

• półka (płyta) może być w całości ściskana,

• albo tylko częściowo, gdy oś obojętna „wchodzi” w żebro.

Błędne rozpoznanie przypadku prowadzi bezpośrednio do zawyżenia lub zaniżenia nośności.

2. Przypadek I – oś obojętna w półce (płycie)

Przypadek I występuje, gdy:

• wysokość strefy ściskanej x jest mniejsza lub równa grubości półki hf,

• cała strefa ściskana mieści się w płycie.​

W tym przypadku:

• żebro nie bierze udziału w ściskaniu,

• cała siła ściskająca działa w półce,

• belka T zachowuje się jak belka prostokątna o szerokości efektywnej półki.

3. Przypadek II – oś obojętna w żebrze

Przypadek II występuje, gdy:

• wysokość strefy ściskanej x przekracza grubość półki,

• oś obojętna znajduje się poniżej płyty, w żebrze.​

W tym przypadku:

• półka jest w całości ściskana,

• dodatkowa część ściskania występuje w żebrze,

• przekrój nie może być traktowany jak prostokątny.

3.1. Obliczanie momentu nośnego

Moment nośny oblicza się jako sumę momentów:

• siły w półce względem środka stali rozciąganej,

• siły w żebrze względem środka stali.

To powoduje, że:

• obliczenia są bardziej złożone,

• konieczne jest staranne wyznaczenie ramion sił,

• wzrasta ryzyko błędów rachunkowych.

4. Granica pomiędzy przypadkiem I i II

Graniczny moment, przy którym:

x=h*f​

oddziela:

• prostą pracę „jak belka prostokątna”,

• od pełnej pracy przekroju T.

Projektowo oznacza to, że:

• dla małych i średnich momentów stosuje się przypadek I,

• dla dużych momentów – przypadek II.